Hoofdstuk 2

De volgende dag ging Sharon, Kelly & Kim bezoeken. Tom was er ook, maar ging weg toen hij merkte dat Kelly alleen met haar zusje wilde praten. Hij gaf zijn vrouw een knip-oog toen hij de kamer verliet, die niet voor Sharon"s ogen bedoelt was. Kelly knikte hem met een geheimzinnig lachje toe. Toen Tom weg was keek Kelly Sharon aan en vroeg, "En ?". "Wat bedoel je met En?" , vroeg Sharon schijnheilig. Als antwoord kreeg ze een straffende blik toegegooit. "Okay, okay !! Ik weet wat je bedoelt !! Het is je gelukt om dit keer iemand te vinden waarvoor ik me interreseer", gaf ze snel toe. "Nou dat zal ook eens tijd worden zeg ! Ik begon al raadloos te worden", grapte Kelly. "Wanneer zie je hem weer?". Morgen komt hij bij me in de winkel voorbij en ik ben nu al zenuwachtig! Is dat niet om gek van te worden?". Kelly moest om haar lachen en probeerde haar gerust te stellen. Maar toen Sharon de nieuwgeborene een paar minuten later in haar armen hield, was ze haar treffen met Miles voor een paar seconden vergeten. Het lukte de kleine goed om haar tante op andere gedachten te brengen.Het verlangen naar een eigen kind werd groot op zo"n moment, dacht Sharon. Ze genoot van de kleine vingertjes, die één van haar eigen vingers vasthielden. De mollige beentjes die heen en weer strampelden en het zachte babyhuidje dat zo fijn ruikte. Ze gaf Kim aan haar moeder terug en nam afscheid van hun twee. Onderweg naar huis besloot ze een poosje naar het strand te gaan, inplaats van de boekhouding te doen. Ze was niet in de stemming hiervoor, maar wilde gewoon weer eens luieren en tijd voor haarzelf hebben. Thuis verkleedde ze zich en vlakbij haar huis vond ze een ideaal plaatsje om haar tijd te verbrengen. Hier spreidde ze haar badlaken uit en legde zich hier op neer. Ze zag er goed uit in haar blauw badpak. Haar huid had een bronzen kleur en haar lange, blonde haren had ze met een band samen gebonden. Zo zag ze er jonger uit als dat ze was met haar 27 jaren. Na een tijd merkte ze dat ze in de schaduw lag en begreep niet waarom, omdat er niets in haar buurt stond waardoor schaduw kon ontstaan. Toen ze haar ogen open deed, zag ze de reden. Miles stond in levende lijfe voor haar en keek met een verontschudigende blik op haar neer. "Hai Sharon. Ik dacht, waarom zal ik wachten tot morgen, terwijl ik vandaag al van jouw gezelschap kan genieten ! En een beetje zon tanken, is ook nooit weg.!". Ze voelde zich eerst wat verlegen onder zijn blik. Ze merkte dat hij op iets stond te wachten en merkte dat ze nog steeds niets had gezegt sinds zijn aankomst. Opgeschrikt uit haar gedachten,zei ze snel. "Oh sorry ! Ik ben alleen zo verbaast om je hier te zien. Hoe heb je me gevonden?". "Ik hoop dat het in orde is, maar ik heb Tom om je adres gevraagt. Thuis was je niet en toen heb ik op goed geluk hier nagekeken. En ik heb je gelukkig gevonden, anders wist ik me geen raad meer, grapte hij. Ik moet alleen nog snel een badlaken halen en dan kom ik terug,okay? Niet weg gaan? Sharon keek hem glimlachend na en voelde hoe haar hart tekeer ging. Hem vandaag al te zien, daar had ze niet op durven hopen. Na enkele minuten was hij al terug. Blijkbaar was hij beide keren gerent, maar was niet buiten adem. Hij legde zijn badlaken naast die van haar en trok zijn kleren uit, voordat hij plaats nam. Sharon had hem hierbij toegekeken en was onder de indruk van wat daar onder de kleren vandaan kwam. Zijn huid was bruin gebrand. Zijn lichaam was gewoonweg perfekt, vond ze. Hij moest blijkbaar veel aan sport doen, want hij was goed gespiert. Hij had geen haren op zijn borst, wat haar goed beviel. Deze glansde onder de zon, nadat hij zich van voren begon in te crémen. Stiekem keek ze hem hierbij toe. De zwarte zwembroek die hij droeg paste goed bij hem. Snel deed ze haar ogen dicht. Waar was ze mee bezig? vroeg ze haarzelf beschaamt. Hier zat ze dan naast een man die ze eerst sinds gisteren kent en heeft erotische gedachten over hem. Gelukkig kon hij haar gedachten niet lezen, dacht ze en bloosde. Nadat ze beide een tijdje in de zon hadden gelegen, vroeg Miles haar of ze mee ging in het water om zich wat af te koelen. Terwijl ze naar het water liepen, vroeg ze hem of hij zowiezo van plan was geweest naar het strand te gaan, ook als hij haar niet had aangetroffen, omdat niet iedereen zijn badkleren onder zijn andere kleren draagt. "Je hebt me op heterdaad betrapt. Ik wilde je namelijk ophalen om te gaan zwemmen, want ik zwem zoveel mogelijk als ik vrij heb. En ik heb gehoort dat jij graag gaat duiken. Is dat zo? Verheugt keek ze hem aan. "Duiken vind ik fantastisch!! Jij ook ?". Hij knikte en rende toen het water in. Sharon zag hoe zijn grote, sterke lichaam onder water verdween. Toen hij weer boven kwam, riep hij haar toe dat ze ook moest komen. Ze dook en kwam vlak voor hem weer omhoog. Miles pakte haar om haar middel en trok haar met hem mee. Ze deed net alsof ze het niet graag had, maar in werkelijkheid genoot ze ervan om in zijn armen te liggen. Als twee klein kinderen speelden ze in het water en renden achter elkaar aan, toen ze terug naar hun spullen gingen. Miles was verbaast over hoe snel ze rennen kon. Toen hij haar hierop aansprak , vertelde ze hem dat ze jarenlang aan turnen had gedaan en atletiek was ook één van haar hobby"s. "Maar nu heb ik helaas niet veel tijd meer, omdat ik veel te doen heb met mijn winkel enzo", zei ze. "Maar denk je dat je tijd hebt om samen met mij eens te gaan duiken?, vroeg Miles haar. "Wanneer je maar wilt",antwoordde ze hem opgewonden. Ze waren na korte tijd alweer droog en Sharon sloeg voor om wat bij haar thuis te gaan eten. Toen ze in de keuken was, merkte ze dat Miles haar gevolgt was. "Kan ik je ergens mee helpen ?". Hij leunde met zijn armen overelkaar tegen het aanrecht. "Tuurlijk ! Laat je handjes wapperen als je wilt. Naast elkaar maakten ze het eten klaar en Miles voelde zich bij haar thuis. Sharon moest er eerst wat aan wennen dat een man bij haar in huis was, maar merkte dat ze zich op haar gemak voelde in zijn gezelschap. Ze namen het eten mee naar het balkon, waar ze het aten. Het strand was inmiddels bijna vol. Veel mensen hadden vakantie en gingen met hun kinderen graag naar het strand, waar het koeler was als thuis. "Wil je terug op het strand gaan?". Miles keek naar het strand en haalde zijn schouders op."Eerlijk gezegt lokt het idee, tussen al die mensen te liggen, niet zo zeer", gaf hij toe. "Goed dan blijven we toch gewoon hier! Hier hebben we genoeg plaats. Ik doe de stoelen een beetje aan de kant en dan kunnen we hier op onze badlakens gaan zonnebaden, okay?". Kort daarna lagen ze weer naast elkaar en dit keer op haar balkon. Sharon pakte haar zonnecreme en wilde zich hiermee incremen, maar Miles nam het uit haar handen en deed wat hiervan in zijn handen. Hij begon haar rug met zachte bewegingen in te cremen. Sharon was eerst wat gespannen, maar na een tijdje genoot ze van zijn handen die nu over haar benen streken. Zonder een woord te zeggen, nam zij de creme en verwende Miles door haar aanraking. Ze masseerde zijn schouders en werkte zich toen langzaam naar beneden. Haar vingers ontdekten zijn lichaam met zachte bewegingen. Miles kreunde zachtjes van genot en keerde zich toen om. Hij nam haar handen in zijn veel grotere handen. "Ik denk dat het beter is dat we hiermee stoppen", zei hij zachtjes en keek haar met een doordringende bik aan. Ze zuchtte en Miles moest hierom lachen. "Ik weet het Sharon. Het loopt niet altijd zoals je denkt." Ze besloten nog te gaan zonnebaden, luieren en dan "s avonds samen uit eten te gaan. Sharon deed haar ogen dicht en dacht over deze dag na en wat er was gebeurt. Hoe zal het aflopen met hun twee? Ze was nog nooit zo verliefd geweest ! Plotseling hoorde ze dat Miles opstond en ze zag dat hij onrustig was. "Vind je het goed dat ik gebruik van je badkamer maak?, vroeg hij haar. "Natuurlijk is dat in orde. Heb je wat nodig?". "Ja graag. Ik heb een koude dusch nodig en mijn badlaken is niet al te schoon meer. Heb je misschien een handdoek voor me, zonder het halve strand erin", vroeg hij lachend. Terwijl hij dit vroeg schudde hij zijn badlaken uit, waar nu veel zand uitviel. "Wil je het strand soms naar mijn balkon verleggen?", vroeg ze terwijl ze lachend naar binnen liep, gevolgt door Miles. Ze haalde een grote handdoek die ze hem gaf. Hij vertrok zonder nog iets te zeggen naar de badkamer. Sharon keek hem na. Hij droeg alleen zijn zwembroek en ze bewonderde zijn lange, gespierde benen. Hij draaide zich onverwacht om en Sharon voelde zich betrapt. Hij wilde haar wat zeggen, maar besloot het te laten. Hij lachte haar toe en verdween in de badkamer. Sharon ging snel zitten, want ze had het gevoel dat haar benen haar niet langer hielden. Ze vroeg zich af wat hij had willen zeggen. Ondertussen stond Miles onder de koude dusch, die hij hard nodig had om tot zichzelf te komen. Toen hij terug kwam, zat Sharon nog steeds in de woonkamer. Ze keken elkaar aan en zonder een woord te zeggen, liepen ze in elkaars armen. Ze kusten elkaar alsof de wereld onder ging en dit hun laatste kans was die ze hadden om bijelkaar te zijn. De handdoek die Miles om zijn heupen had gebonden, viel nu naar beneden.Sharon haar badpak volgde dit voorbeeld al snel. Miles nam haar in zijn sterke armen en droeg haar naar de badkamer, die hij voor enkele ogenblikken net verlaten had. De waterdruppels hingen nog aan de muur. Hij zette de dusch aan en begon haar helemaal in te zepen met zachte bewegingen. Sharon genoot van elke centimeter die hij aanraakte. Nadat ze bijna niet meer te zien was door het vele schuim, spoelde ze zich af en gaf hem dezelfde behandeling. Zijn zwarte haren glansden en in de haren op zijn benen bleven de druppels hangen. "Oh Sharon, hiervan heb ik alleen maar kunnen dromen", fluisterde hij haar toe en blies wat schuim weg dat nog op haar schouders was achter gebleven. Sharon legde haar armen om zijn taille en trok hem nog dichter naar haar toe. Ze zag hoe opgewonden hij was en antwoordde hem in een taal die hij maar al te goed verstond. Hun tongen vonden elkaar en streelden het binnenste van hun monden. Sharon ging verder met haar ontdekkingsreis en vond zijn oorlapje. Ze knabbelde hier voorzichtig aan. Miles kreunde. Haar handen hielpen haar tong en voelden de hartheid van zijn lichaam. Stukje voor stukje werkte ze zich naar beneden. Miles begroef zijn handen in haar natte haren en er kwam weer een zacht gekreun over zijn lippen. Wat voor verrukkelijke dingen deed ze daar met hem? Sharon gaf hem wat ze een ander nog nooit had gegeven. Miles kon zich niet langer beheersen en tilde haar op en zette haar op zijn hard geworden mannelijkheid. Ze kreunde toen ze hem in haar voelde en bij elke stoot kreunde ze luider. Het samensmelten was geweldig. Gelukkig liet ze zich in zijn armen hangen. Hij tilde haar op en bracht haar naar haar slaapkamer, waar ze verder van elkaars lichamen genoten. Na lange tijd liet Miles zich moe, maar gelukkig, naast haar vallen. Sharon streek met haar lange, slanke vingers door zijn haar. Haar ogen glansden en er lag een gelukkige glimach op haar gezicht. Deze verdween toen ze zich realiseerde wat er was gebeurt. Niet dat ze er spijt van had om met hem te hebben geslapen, want het was fantastisch geweest. Maar ze had er niet over nagedacht wat voor gevolgen het zou kunnen hebben. Ze hadden zich beide laten gaan. Zou ze zwanger zijn na deze nacht? "Miles?, riep ze zacht , maar Miles lag tevreden in haar armen en sliep. Ze liet hem slapen en dacht na over wat er in de toekomst zou kunnen gebeuren. Ze schoof de gedachten opzij over een mogelijke zwangerschap. De kans dat ze na één keer met hem te hebben geslapen en dat het gelijk raak zou zijn, leek haar klein. Na enige tijd viel ze ook in slaap en werd eerst weer wakker toen ze een hand voelde die haar streelde. Ze zag hoe Miles haar gelukkig aankeek en glimlachte. "Hallo schone slaapster"en kuste haar op het puntje van haar neus. Ze kroop dicht tegen hem aan. Terwijl hij haar streelde, herrinnerde ze zich weer aan dat waar ze voor het slapen gaan aan had gedacht. Miles voelde hoe ze in zijn armen verstrakte en vroeg wat er aan de hand was. "Het spijt me Miles, maar we hadden ons gisteren niet zo moeten laten gaan". Miles keek haar met verbaasde ogen aan. "Bedoel je dat je er spijt van hebt?", zei hij teleurgesteld. Snel stelde ze hem gerust. "Nee, nee !! Ik éh... vond het fantastisch Miles, maar na zoŒn avond kan het zijn dat er een baby op komst is. Zoiets kan gebeuren, weet je?", zei ze schuchter. "Oh man , hoe heb ik me zo kunnen laten gaan! riep hij uit en begreep zichzef niet meer. Nog nooit was hij zo onvoorzichtig geweest. Hij nam Sharon in zijn armen. "Sorry Prinses, ik heb me laten gaan, wat niet mijn gewoonte is. Ik hoop niet dat je nu denkt dat dit me koud laat. Maar denk je dat het direkt na één keer raak zou zijn?"vroeg Miles haar zachtjes. Ze haalde haar schouders op. Ze wist niet wat ze hem moest antwoorden. Miles nam Sharon in zijn armen. "Ik wil alleen dat je weet, dat als in deze fantastische nacht een kind is worden gemaakt, dat ik het met beide armen zal ontvangen, omdat het van jouw is". Ze keek hem met grote, verbaasde ogen aan. "Meen je wat je daar zegt Miles? Ik bedoel, we kennen elkaar toch maar net en het is niet mijn gewoonte om zo snel met iemand in bed te stappen en zeer zeker niet dan direkt een baby te maken!". "Ik weet dat wat er tussen ons is gebeurt, dat dit heel speciaal is. Natuurlijk will ik liever eerst meer tijd met jouw alleen besteden en je niet met een kleine schreeuwerd moeten delen, maar als je mij net zo"n kleine dochter schenkt als die van Kelly en Tom, dan ben ik graag de vader.....en jouw man". Sharon had hem aangekeken toen hij haar dit vertelde en wist dat hij dit meende. Ze kreeg tranen in haar ogen en haar keel snoerde dicht van de emotionen. Ze kroop dicht tegen hem aan en Miles genoot van haar warme lichaam. Toch waren beide een beetje geschrokken van hun ondoordachte handelen en hielden het nu bij elkaar knuffelen en kussen. Sharon vond dit ook heerlijk. Zolang ze maar in zijn armen lag en zijn lichaam tegen die van haar voelde, was ze gelukkig. Ondertussen was het te laat geworden om nog uit eten te gaan en aten dus wat bij haar thuis in de keuken. Miles was een man die zich niet schaamde om een vrouw met huishoudelijke dingen te helpen. Sharon vond dit eerst een beetje vreemd, omdat ze niet zulke mannen had gekent, maar haar beviel zijn moderene denken. In zijn ogen is een vrouw hetzelfde waard als een man. Ze hoorden allemaal dezelfde rechten te hebben, maar tot dit realiteit zou worden zou nog langer duren als hem lief was. Toen ze samen de afwas hadden gedaan, gingen ze weer in bed. Hier kietselde Sharon Miles zachtjes tot hij was ingeslapen. Er was veel gebeurt die dag en ze waren beide moe van hun belevenissen. Ze keek nog een tijdje naar Miles gezicht, dat naast die van haar lag. Ze kroop tegen hem aan en in zijn slaap trok hij haar dichter tegen zich en kreunde tevreden. De volgende morgen toen Sharon wakker werd, ontdekte ze dat Miles weg was. Een moment lang was ze doorelkaar, maar in de keuken aangekomen, zag ze dat ze zich geen zorgen hoefde te maken over zijn verdwijnen. Op de tafel stond een heerlijk ontbijt voor haar bereid en hierbij lag een brief. In deze brief stond dat hij het jammer vond dat hij niet langer bij haar had kunnen blijven, maar dat Tom anders niet zo blij zou zijn over zijn weg blijven van zijn werk. Hij versprak haar dat hij zo snel mogelijk weer naar haar toe zou komen. Ze drukte de brief tegen zich aan en verbaasde zich weer over hem. Wat een fantastische man was Miles toch, dacht ze zuchtend. Nog nooit had een man ontbijt voor haar gemaakt en bij elke hap die ze hiervan nam, dacht ze aan Miles en kon niet afwachten tot ze hem weer zou zien. Verschrikt realiseerde ze hoe laat het al was en maakte zich snel paraat om naar de winkel te gaan. Ze had moeite om haar gedachten bij haar werk te houden en toen Miles tijdens zijn etenspauze haar domein binnen stapte, viel ze hem lachend om de hals. "Bedankt voor het heerlijk ontbijt, Miles. Alleen zou het nog beter zijn geweest als je gebleven was en dit met mij had gedeeld". Miles streek een blonde lok uit haar gezicht en keek haar liefdevol aan. "Het was beter dat ik ging, want als ik was gebleven dan hadden we mischien een tweeling gemaakt, grapte hij. Sharon bloosde bij de gedachten van de gebeurtenissen van de vorige dag en zag hoe Miles haar met een speelse lach aankeek. Opgewonden nam ze zijn hand en liep met hem door de winkel om alles te laten zien wat ze daar aan te bieden had. Miles was diep onder de indrukvan wat hij zag en wat hij hoorde. Hij was trots op zijn Sharon, want een een eigen zaak op te bouwen, was niet éénvoudig. Hij zei dit haar dan ook en Sharon was weer in de zevende hemel, toen ze dit hoorde. De winkel was dan ook heel belangrijk voor haar, maar ondertussen niet meer het enige wat haar leven vervulde. In zoŒn korte tijd had Miles het gered haar leven in een paradijs te veranderen. Tijdens zijn blijven in haar domein, had ze hem alleen moeten laten om een klant te helpen. Sharon was eerst wat zenuwachtig, omdat ze wist dat Miles toe zag. Haar blik ging vluchtig zijn kant uit en hij knipoogte haar toe. Ze concentreerde zich weer op haar werk en toen ze de deur achter haar klant had dicht gemaakt, keerde ze zich naar Miles om en vroeg waar hij nu zin in had. "Ik heb nu ook een uur pauze, dus wat zullen we doen? Wil je ergens wat gaan eten?"vroeg ze hem onschuldig, want ze wist maar al te goed wat hij het liefst had willen ondernemen. Zijn blikken leken haar namelijk op te eten en toen hij haar in zijn armen nam gaf ze zich aan hem over. Hij kuste haar hartstochtelijk, maar plotseling liet hij haar los en keek haar met vurige blikken aan. "Ik zou je het liefst hier en nu nemen, maar zullen we niet beter een hap gaan eten? Zou je het erg vinden dat ik vanavond bij je voorbij kom voor... nou ja, zei hij poesjelief. Sharon moest eerst diep adem nemen voor ze hem antwoord gaf. Ze stond nog te trillen op haar benen en vond het jammer dat hij had opgehouden, maar hij had gelijk. Anders zou ze op ten duur nog verhongeren als het zo met hen door ging. Ze besloten in een klein café te gaan eten , waar ze afstand van elkaar moesten nemen. Miles had het liefst met haar naar haar woning willen gaan, maar was niet zeker of hij zich weer kon controleren en besloot dat het beter was ergens heen te gaan waar meer mensen waren als alleen maar hun twee. Sharon wist dat ze hier enige mensen zou kennen en dat er waarschijnlijk nu verhalen over haar en de knappe onbekende rond gingen, maar het maakte haar niets uit wat de mensen over haar dachten. Ze is een gescheiden vrouw en dus vrij om met een man te gaan eten. Met haar hoofd trots omhoog ging ze met Miles hier naar binnen en de blikken van de gasten waren op hun twee gericht. Miles stoorde zich hier ook niet aan. Hij nam haar elleboog en leidde haar naar een tafeltje dat nog leeg was. Hij liet haar plaats nemen op de stoel die hij voor haar paraat hield. Ze bestelden beide iets kleins te eten en in korte tijd werd dit al serveert. Ze lieten het zich smaken en toen ze klaar waren, nam Miles haar hand in zijn eigen. Verliefd zag hij haar aan. Sharon haar gezicht straalde en ze wierp hem een stralende lach toe. Ze spraken weinig met elkaar, voordat ze weer weg gingen nadat Miles betaald had. Hand in hand liepen ze terug naar haar winkel en voordat Sharon opende, namen ze afscheid van elkaar. Miles kuste haar vluchtig en fluisterde, dat hij het niet kon afwachten haar vanavond weer te zien. Als antwoord gaf ze hem een speels klapje op zijn achterwerk en lachte hem veelbelovend toe. Totaal gelukkig draaide ze de sleutel om waarmee ze de deur had afgesloten. Die middag had ze veel te doen, wat haar gedachten over Miles afleidde. Toch leek er geen eind aan te komen tot het eindelijk tijd was de winkel weer dicht te doen en naar huis te gaan. Niet lang, nadat ze thuis was gekomen, ging de bel al. Het was Miles die voor haar deur stond, met een grote, kleurige, heerlijk ruikende bos bloemen. Alsof ze elkaar dagen lang niet meer hadden gezien, vlogen ze elkaar om de hals. De bloemen vielen op de vloer en ze kusten ellkaar hartstochtelijk. Miles opende haar bloes terwijl hij haar kuste. Sharon volgde zijn voorbeeld door hem uit te kleden. Ze hadden niet eens genoeg tijd om in de slaapkamer te gaan, maar lieten elkaar voorledig gaan waar ze op dat moment waren. Dit keer trok Miles zich op de juiste tijd terug, voordat zijn warme vloeistof in haar stroomde. Moe en gelukkig lagen ze naast elkaar, tot Sharon begon te lachen. Miles keek haar vragend aan en vroeg haar glimlachend, "Wat voor binnenpretjes heb jij lady?. Ze keek om haar heen en zei toen grinnikend, "Ik had nooit gedacht dat ik in de gang met iemand zou slapen en dat met zo"n fantastische man als jij het bent. "Voor mij is het ook een premiére, maar het was iets om te herhalen, toch?". "Maar ik wil dat je weet dat dit niet mijn gewoonte is. Ik éh... bedoel, dat éh... dat ik niet direkt met iemand slaap die ik nog maar net ken!". Hij stelde haar gerust. "Geen probleem Prinses. Voor mij is dit alles ook nieuw gebied. Verliefd ben ik vaak genoeg geweest, maar meer ook niet. En ik moet zeggen dat het gewoonweg fantastisch met jouw is en dat ik de dag, waarop ik jouw heb leren kennen, als een groot geschenk betracht". Met deze woorden nam hij haar in zijn sterke armen en bracht haar in bed, waarna hij zich naast haar legde en haar begon te kietselen. Eerst over haar rug en dan kwam de rest eraan. Ze genoot en van pure wonne sliep ze in. Miles trok haar dichter naar hem toe en viel ook in slaap. Twee uur later werd hij weer wakker en wekte Sharon voorzichtig door haar te kussen. "Ik moet gaan Sharon", fluisterde hij zachtjes. Ze bewoog zich een beetje en knorde wat. "Sorry dat ik je wakker heb gemaakt, maar ik moet morgen vroeg naar mijn werk om dingen voor te bereiden voor de zakenreis die ik overmorgen moet maken". Toen ze dit hoorde was ze snel helemaal wakker. "Wat zei je? Moet je weg voor een zakenreis? Wanneer kom je dan terug?" , zei ze teleurgesteld. Ze kon zich haar dagen zonder hem, nu al niet meer voorstellen. "Eigenlijk moest Tom gaan, maar ik vind het niet meer als logisch, dat hij nu bij zijn nieuwgeborene en vrouw blijft. En daarom heb ik voorgeslagen dat ik ga. En heb geen angst. Het is maar voor drie dagen en dan kom ik zo snel mogelijk weer naar je toe". Ze vond het ontzettend lief dat Miles aan Kelly , Tom en Kim had gedacht . Ook dat dit betekende dat ze hem dan drie dagen niet zou zien. Ze kon het nog steeds niet goed begrijpen dat ze zo snel een paar waren geworden en het was alsof ze elkaar al jaren kenden. Ze wachtte tot hij zich had klaar gemaakt om te gaan en liep met hem mee naar de deur, waar ze hem nog een laatste kus gaf, voor hij naar zijn eigen woning ging. Ze troffen elkaar de volgende dag na het werk weer en ze hadden besloten een uurtje te gaan snorkelen. Miles had haar opgehaald en hij floot bewonderend toen ze zich uitkleede en in haar badpak voor hem stond. Ze draaide zich rond, alsof ze een fotomodel die kleren voor hem showt, was. Hand in hand renden ze het water in en genoten van de schitterende onderwaterwereld. Na enige tijd begonnen ze het koud te krijgen en gingen zich opwarmen. Ze droogde zich af en Sharon trok een bloes aan, die ze in haar middel met een knoop samen bond. Ze bleven op het strand, waar ze enige tijd beide in eigen gedachte verzonken, op een handdoek zaten en het uitzicht genoten. De wind speelde met hun haren en droogde het snel.Sharon had een korf met eten van huis meegenomen en even later genoten ze dit samen. Het zwemmen had ze hongerig gemaakt. Een tijdje later besloten ze weg te gaan en zich op te knappen. Sharon sloeg hem voor dat ze dit keer naar zijn woning gingen, zodat ze zijn leefruim kon bewonderen , maar Miles sloeg haar voorslag af , wat ze eigenlijk vreemd vond. Ze dacht dat het daaraan lag, dat hij nog niet lang daar woonde en het waarschijnlijk nog een chaos zou zijn en hij zich hiervoor schaamde. Ze moest stilletjes om hem lachen en besloot hem haar hulp aan te bieden om in te richten enzo, als hij terug kwam van zijn drie dagen reis. Nadat ze zich fris hadden gemaakt bij haar thuis, nam hij haar mee naar een restaurant, dat zich een paar kilometer verder op een klif bevond en waar ze een schitterende blik op de zee had. Het was zeer romantisch en het werd een heerlijke avond. Ze gingen via een lange, smalle trap naar beneden en omarmt slenterden ze op hun gemak met blote voeten door het water langs de kust. Ze bewonderden de weer fantastische zonsondergang. De lucht leek in brand te staan. Enkele kleine wolkjes bevonden zich aan de horizon, die het spektakel perfect uitziend maakten. Miles draaide Sharon naar zich toe en kuste haar zachtjes op haar mond en keek haar in haar glinsterende ogen. "Ik ben de gelukkigste man die hier op aarde rond loopt. Ik hou van je, Sharon... Het is ongelovelijk hoeveel je in korte tijd van iemand kan houden", zei hij teder. "Ik weet wat je bedoelt. Voor mij is het ook een raadsel, maar het is heerlijk om bij je te zijn en ik hou heel veel van jouw Miles. Het idee dat je morgen weg gaat voor een paar dagen, staat me dus helemaal niet aan. Ik zal je missen Tiger". En streek met haar hand langs zijn gezicht. Hij nam haar hand die hem net nog had geliefkoost in de zijne. "Het zullen waarschijnlijk de drie langste dagen uit mijn leven worden, denk ik. Maar de gedachten dat je op me zult wachten tot ik terug kom, maakt me sterk. Ik hou me vast aan de herinnering van de laatste paar dagen met jouw en dit zal me helpen de dagen door te staan". Ze stonden nog lang in elkaars armen op het strand, voordat ze naar haar huis gingen en elkaars warmte zochten in bed. Ze probeerden zolang als het maar mogelijk was van elkaar te genieten, tot de slaap het van hun won. De volgende morgen, heel vroeg, namen ze afscheid van elkaar. Sharon had tranen in haar ogen en een enkele traan ontsnapte, die nu langzaam over haar wang naar beneden liep. Miles streek het liefdevol weg en kuste haar gezicht. "Niet huilen prinses. Voor je het weet ben ik er weer en dan gaan we daar verder waar we hebben opge-houden. Er is nog zoveel waar ik met je heen wil en wat ik samen met jouw wil doen. Drie dagen, maar dan staat voor altijd de hele wereld voor ons twee open. Vergeet dat niet". Hij legde zijn vinger onder haar kin en liet haar hem in zijn ogen kijken. Ze keek hem treurig aan, maar knikte. Het waren maar drie dagen, dacht ze. Wat zijn drie dagen? Niets toch? Ze kusten elkaar nog een laatste keer, voordat hij verdween. Sharon ging terug in bed, waar het nog naar hem rook. Ze trok beide kussens naar haar toe en viel na enige tijd in slaap. Haar dromen waren gevuld met Miles, Miles, Miles.